maandag 2 september 2013

Ont-moeten

.
.
 Ont-moeten
 .
Het is een dag om te bekomen
de zon schijnt lieflijk, verder niets
ik vul een rugzakje met dromen
en stap genoeglijk op de fiets
 
het zomert weer zachtjes vandaag
en ik zie lachende gezichten
de hemel blauw, het leven traag
als in een bundeltje gedichten
 
het is zo’n dag dat niets echt moet
ik fiets maar wat, ik volg geen route
ik sluit mij af van de geluiden
het niets in al zijn overvloed
 
en dan besef ik dat ‘ontmoeten’
ook nog iets anders kan beduiden.
 
 
© bert deben
Antwerpen, vrijdag 26 september 2008.  



17 opmerkingen:

  1. supermooi!
    ik vind het zo'n hoopvol gedicht

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik zal het morgen als tussendoortje meenemen op de fiets. (Ik moet wel op tijd ergens aankomen.)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Zo heerlijk tijdloos en kijken wat er om je heen gebeurt. Heerlijk verwoord Bert ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Het is een dans....
    Ik dans graag mee....

    x

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Mooi vind ik het ontdekken van twee betekenissen in één woord. Dit gedicht is mij in deze periode op het lijf geschreven. In beide duidingen.
    Mooie taal, Bert.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. zooo charmant uitgedrukt alweer, Bert! Echt mooi! Proficiat!!

    BeantwoordenVerwijderen