zondag 27 mei 2012

Een puntje waar ik stil verdwijn ...

.
.



Ik droom weer dat ik vliegen kan
eerst heel voorzichtig delicaat
een beetje drijvend zonder plan
terwijl ik alles achter laat

de stress, de zorgen, het verzuren
het veel te veel en veel te luid
ik durf me eindelijk bij te sturen
en drijf een eigen richting uit

ik laat mezelf steeds hoger gaan
en hang wat tussen wolken waar
ik rust op straaltjes zonneschijn 

geen last meer van een zwaar bestaan 
behaaglijk zweef ik verder naar
een puntje waar ik stil verdwijn.


© bert deben
Vlessart – Léglise, woensdag 9 juni 2010


Gedicht themadag van Barbara Jansma geplaatst bij haar tekening 'De Vliegenier'
een illustratie uit "Beppe Maaike's ondraaglijke vertellingen".
Vorige samenwerkingen met Barbara Jansma:
.

24 opmerkingen:

  1. Dag Bert,
    Voor mij is dit een hele mooie, eenvoudige, persoonlijke, doorleefde bijdrage.
    = waar ik rust op straaltjes zonneschijn =
    en dat met Pinksteren :-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. ik kwam nog even terug....
      en zag
      alsof hij er voor geschreven is....
      vooruitziende blik?

      Verwijderen
    2. alsof ie er voor geschreven is - dat gevoel had ik ook meteen toen ik wat opzocht dat er bij paste ...

      Verwijderen
  2. Deze vliegenier is zo gek nog niet.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. heel mooi en licht

    gr hennie

    BeantwoordenVerwijderen
  4. o, wat mooi Bert...
    zo zacht, zo vredig...

    duimpje omhoog (FB)
    of respect (Hyves)

    *-*

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Mooi lief gedicht, maar stil verdwijnen klinkt toch net weer wat minder, vind ik. Ik zie Lebonton het iedereen toewensen. Het is misschien wel mooier dan ik me inbeeld.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. tja, het heeft natuurlijk ook iets triest - al zie ik het als een heel rustgevende scene, om zo te verdwijnen (en wie weet, ook wel weer terug te komen van daar, indien gewenst ...)

      Verwijderen
  6. Reacties
    1. als je op zoek bent naar poëzie, dan is dit een juiste plek ... :-)

      Verwijderen
  7. Als ik een periode heb dat de dood mij mooier lijkt dan het leven, dan laat ik me soms innerlijk wegdrijven naar een 'verdwijnpunt'.
    Ik kom af en toe bij je kijken. Er is veel waar ik op zou willen reageren, maar heb de woorden vaak niet. Ik ervaar je schrijven soms als indringend en dan ben ik er gewoon even een poosje zoet mee in mezelf… Een fijne plek om zo nu en dan eens tot bezinning te komen.

    Groet,

    Maeve

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. een mooier compliment voor mijn werk kan ik me niet inbeelden ... waarvoor dank

      Verwijderen
  8. stilletjes kunnen verdwijnen, zo mooi...

    BeantwoordenVerwijderen